ภาพแห่งความทรงจำที่ไม่มีวันลืมของ “ออม” (USA)

This item was filled under Interviews

เคยไม๊คะ
ที่เพื่อนๆไปค้นรูปหรือของเก่าๆ ตอนสมัยที่ไป AFS
ทั้งๆที่เป็นของที่ไม่มีค่าอะไรเลย แต่กลับทำให้เราหวลนึกถึงความสุขและความทรงจำดีๆ ตอนที่อยู่ที่นู่นได้
และในวันนี้เราจะได้ “ออม” USA หรือ วันวิสาข์ อังกสิทธิ์
จะมาเล่าภาพหรือสิ่งของแห่งความประทับใจ
ที่เธอหยิบขึ้นมาดูเมื่อไร ก็ทำให้เธอคิดถึงเรื่องราวดีๆที่ทำให้เธอมีความสุข

อยากจะบอกว่า ออมเป็นนักเก็บตัวยงเลยล่ะ
ภาพเก่าๆที่ปรากฎอยู่ในเวปไซท์นี้ ก็ได้มาจากออมทั้งนั้น
ดูรูปคนอื่นจากออมมาเยอะแล้ว วันนี้ขอเราบุกเข้าไปดูรูปเก่าๆในมุมส่วนตั๊ว ส่วนตัวของออมละกัน

ถ้าจะให้ลำดับความทรงจำที่น่าประทับใจที่สุดในหนึ่งปี AFS นั้นจริงๆ แล้วมันมีเยอะนะ เล่าเท่าไหร่ก็คงไม่จบ ซึ่งก็คงคล้ายๆ กับเพื่อนๆ ทุกคน แต่ถ้าจะให้เริ่มก็คงเริ่มต้นที่การเดินทางจากเมืองไทยไปถึง LAX พร้อมๆ กันกับเพื่อนๆ คนไทยอีก 40 กว่าคน จำได้ว่าวันนั้นเมื่อไปถึงแล้วเพื่อนๆ ก็ได้แยกย้ายกันบินต่อไปอีกยังรัฐต่างๆ ทั่วประเทศแม้แต่รัฐเดียวกันแต่เป็น Northern California ซึ่งมีแอน-ดวงตะวัน, ต้น, บอล-บดินทร์ ก็ยังต้องบินไป จะมีก็แต่ไอ้เอ (นครสรรค์) กะไอ้ออม (ลำพูน) 2 คนนี่แหละที่ได้แค่นั่งรถไป (เหมือนน่าสงสารเน๊อะ) เพราะว่า Orientation Camp ของ Southern California จัดที่ Dominguez Hills College อยู่ไม่ไกลมาก ก็อยู่ในแคมป์ประมาณเกือบอาทิตย์เพราะว่าเป็นประเทศแรกเลยที่มาถึง แล้วก็โดนจับแยกไปพักบ้านคนละหลังกัน (หลังละ 6 คน) คืนแรกนี่สุดๆ คือต้อนรับการมาถึงคืนแรกในอเมริกาด้วยบ้านทั้งหลังให้เรานอนอยู่คนเดียวยังคิดเลยว่า เอ้! ถ้าท่อง อรหัง สัมมา…. นี่ผีฝรั่งมันจะรู้เรื่องไหมเนี้ยะ :P พอดีดึกๆ มีเพื่อนจาก Norway มาเพิ่ม เฮ่อ !! ผีฝรั่งก็เลยโชคดีไป :D

ในแคมป์ก็ได้เจอเพื่อนๆ จากประเทศต่างๆ เยอะมากประมาณ 70 คนได้ แต่นี่เฉพาะกลุ่มแคมป์แรกเท่านั้นนะ เพราะว่าแคมป์ที่ 2 จะมีในอีกอาทิตย์ถัดมาสำหรับเด็กอีกกลุ่มหนึ่ง (มันเยอะกันจริงๆ California เนี้ยะ) ก็สนุกดี มีอะไรให้ทำเยอะแยะเลย มีหนุ่มหล่อๆ ให้ดูเพียบ ^_^ คืนสุดท้ายมีการแสดงของแต่ละประเทศ ก็เลยขึ้นไปรำวงกันกะเอ ใส่ชุดไทยกันด้วยนะ มั่วๆ กันไป เดินวนไปวนมาไม่มีใครรู้เรื่องหรอก แค่นี่คนอื่นๆ เค้าก็ชื่นชมกันจะแย่แล้วเพราะถ้าไปเทียบกับพวก Italy ที่ออกมายืนกันเป็น10 ทำท่าใบ้แสดงการทำ Pizza อยู่คนเดียวเงี้ยะ หรือว่าอย่าง Netherlands เล่นละครคลอดลูกบ้าบอ ไม่รู้เรื่องจริงๆ

วันรุ่งขึ้นก็ได้เวลาต้องเข้าบ้าน Host Family ส่วนใหญ่ก็อยู่ไม่ไกลมาก ซึ่ง Host family ก็จะมารับถึงที่แคมป์เลย แต่ออมยังต้องนั่งรถขึ้นเหนือจาก LA ไปอีกประมาณ 4 ชั่วโมงกะเพื่อนๆ ใน Chapter เดียวกัน เพื่อนๆ ทั้งแคมป์เลยมาส่ง Chapter พวกเรากันหมด เหมือนยิ่งใหญ่เลย (55) ส่วนเอก็ไปทางใต้ LA (Orange County) ขับรถไปอีกประมาณไม่เกิน 2 ชั่วโมงได้


ผลงานศิลปะจากแต่ละประเทศ สังเกตุมุมล่างซ้ายนะค่ะ ฝีมือออมกะเอเอง

ขณะที่นั่งรถไปก็ตื่นเต้นสุดๆ เพราะว่าจะได้เจอ Host family ครั้งแรก พอไปถึงที่นัดหมายในเมืองที่ออมอยู่ คือ San Luis Obispo เท่านั้นแหละ ป้าย Welcome Home Omm เด่นมาเชียวแบบว่ากะเหรี่ยงอย่างเราเห็นแค่นั้นก็ดีใจสุดๆ เลย เพราะไม่มี Host family ไหนเค้าทำมากันเลยนะ ก็มากันทั้งบ้านมี Mom, Dad, Cristy (น้องสาว) กับอีก 2 ตัว Wind Slow เจ้า German Shepherd ตัวใหญ่ น่ารัก นิสัยดี และก็เจ้า York, Labrador Retriever ตัวใหญ่สีดำ (แบบว่าไม่เคยเกลียดหมามาก่อนในชีวิตนี้ แต่พอมาเจอเจ้านี่ไป แบบว่าไฮเปอร์สุดๆ ซนมากและก็ดื้อมาก มันถึงสอบตกการเป็น Guide Dog ให้กับคนตาบอด) พอไปถึงบ้านก็เป็นบ้านที่สวยและก็ใหญ่ดีอยู่ติดเขาไม่ติดทะเล แต่ว่าขับรถไปได้ประมาณ 10 นาทีเอง แถมหลังบ้านก็มี Jacuzzi ด้วย เค้าก็แนะนำส่วนต่างๆ ของบ้าน แล้วก็มีหมาน้อยน่ารักขนปุยอีกหนึ่งชื่อ Snow Ball และท้ายสุดก็ ห้องนอนส่วนตัวของดิชั้นเอง เล็กๆ น่ารักดี


อันนี้ถ่ายไว้วันแรกเลย แบบว่าดีใจมาก


รูปนี้ถ่ายกันวันสุดท้ายก่อนจากไป Bus-trip

ตลอดเวลาที่อยู่กะครอบครัวนี้เค้าดูแลดีมากๆ ไม่ใช่เฉพาะแต่จากสมาชิกในครอบครัวนี้แต่รวมไปถึงจากทุกครอบครัวของทั้งฝั่ง Mom และ Dad เพราะทุกๆ คนอยู่California กันหมด Grandmas, Grandpa, Uncles, Aunties แบบว่าน่ารักใจดีทุกคนและเค้าค่อนข้างสนิทกันมาก คือไม่คาดคิดว่า American Family จะมีแบบนี้ เค้าเห็นออมเป็นลูกเป็นหลานคนหนึ่งจริงๆ จนบางครั้งยังรู้สึกว่า น้องสาวมีแอบอิจฉาเล็กๆ นอกจากนั้นแล้วเค้าก็พยายามจะพาออมไปเที่ยวในที่ต่างๆ ตลอดเวลาเพื่อให้เราได้พบเห็นอะไรเยอะๆ ใน California เองก็นับได้ว่าไปมาเกือบทั่ว มีข้ามรัฐไปก็ Nevada บ้างแล้วมีช่วง Thanksgiving ก็พาบินไปฉลองกันที่ New Orleans ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเมืองที่สวยมากและเต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ ยกเว้นอย่างเดียวคือ Southern Accent นี่รับไม่ได้จริงๆ เพราะว่าฟังแทบไม่รู้เรื่องเลย

แม้กระทั่งตอนที่จะต้องกลับเมืองไทยจริงๆ หลังจาก Bus-Trip แถวๆ San Diego เกือบอาทิตย์แล้ว Dad กับ Cristy ก็ยังขับรถตามลงมาส่งถึงสนามบิน LAX ด้วย เป็นเด็กไทยคนเดียวที่มี Family มาส่งถึงสนามบิน ภูมิใจสุดๆ แถมยังแอบซุกกระเป๋าเดินทางให้เพิ่มมาอีกใบเป็นใบที่3 ตอน Group Check-In (ฮ่า ๆๆ อาศัยช่วงชุลมุน) ด้วยความที่ของมันเยอะจัด นี่ขนาดส่งมาทางเรือไปแล้ว 3 กล่อง ^_^

ทุกวันนี้ก็ยังติดต่อกับ Host Family เรื่อยๆ Email บ้าง MSN บ้าง หรือไม่ถ้าโอกาสพิเศษอย่างวันเกิดใคร หรือ Christmas ก็จะโทรหากัน ก็รู้สึกดีใจและโชคดีมากๆ ที่ได้รู้จักพวกเค้า

ถัดมาที่จะไม่พูดถึงไม่ได้ก็เป็นเพื่อนๆ AFS ที่อยู่ใน Chapter เดียวกันก็จะมีทั้งหมด 16 คน (นี่รวมจากทั้ง 2แคมป์แล้ว) เป็นอาจารย์จากจีน 1 แล้วมีโครงการอื่นมาขอแจมอีก 2 ก็รวมเป็นทั้งหมด 19 คน ทุกคนก็จะกระจายกันอยู่ตามเมืองต่างๆ ทั้งหมด 6 เมืองใน San Luis Obispo County แต่ที่โรงเรียนเดียวกะออมเลยมี 5 คน ทั้ง 19 คนนี่ก็สนิทกันทุกคนเพราะว่าโชคดีได้ Chapter ที่ค่อนข้างดีมากๆ เค้าจะมีกิจกรรมให้ได้มาเจอกันบ่อยๆ มีปฏิทินกิจกรรมให้ตลอดทั้งปี ไปนู้นมานี่ตลอดเวลา เช่น มีการสลับกันเป็น Host ไปเรียนในโรงเรียนของแต่ละคนในแต่ละเมือง โดยไปพักอยู่กะ Host Family ของเพื่อนคนอื่น ไปเที่ยวด้วยกัน ไปร่วมงานเทศกาล ไปเข้าขบวนพาเหรด ไปฉลองวันเกิดเพื่อน Halloween Party

หรือมีแม้กระทั่งไปแจมกะ Chapter อื่นๆ มีครั้งหนึ่งลงไปแถวๆ LA ไปเจอกะพวกเด็ก AFS จาก Minnesota เที่ยวกันมันส์เลยอยู่กันเป็นอาทิตย์ ก็สรุปว่าปีๆ หนึ่งนี่อิชั้นเที่ยวสนุกอย่างเดียว ก็เลยขาดเรียนซะสนุกเชียว


China (1), Indonesia (1), Germany (4), Norway (1), Denmark (1), Sweden (1), Canada (1), Chile (1) Venezuela (1), Greenland (1), Brazil (1), Iceland (1), Italy (1), Austria (1), Dominican Republic (1), Thailand (1)

แล้วก็มาถึงเพื่อนๆ ที่โรงเรียนที่อยู่ชื่อว่า San Luis Obispo High School ก็เป็นโรงเรียนรัฐบาลที่ใหญ่ที่สุดใน County มีนักเรียนประมาณ 1200 คน จาก grade 9-12 ก็ถือว่าเยอะนะ ช่วงแรกๆ ก็จะยังไม่ค่อยมีเพื่อนมากเท่าไหร่ เพราะว่าน้องสาวเค้า Grade 11 ส่วนออม Grade 12 เพื่อนๆ กลุ่มเค้าก็ค่อนข้างเงียบ เรียบร้อย ไม่ค่อยโวยวายอย่างเราๆ เท่าไหร่(555) หลังๆ ก็เลยไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนกะเพื่อนๆ เค้าเท่าไหร่ เพราะว่าเราก็มีเพื่อนกลุ่มของเราเองแล้ว เป็นเพื่อนคอเดียวกัน มันส์ได้เหมือนกันอยู่เกรดเดียวกัน หลังๆ นี่สนิทมากไปหน่อย ชวนกันเที่ยวตลอด ขนาดจะเข้าเธคที่นั้นเค้าจำกัดอายุต้อง 18 ขึ้นคนอื่นเค้าก็โชว์ ID กันไอ้เราไม่มี ID อย่างคนอื่น แต่แบบว่าใจรัก ก็นี่เลยพก Passport เท่ห์สุดๆ แล้วก็ยังมีที่ Senior ทั้งชั้นยกพวกกันโดดเรียน เค้าเรียกกันว่า Senior Ditch Day ก็ไปทะเลกัน สนุกมาก แต่พอกลับมาก็โดน Detention กันเป็นแถว


เพื่อนก๊วนซี้ ซ่าส์ ฮา


รวมภาพประทับใจจากโรงเรียน

และครั้งหนึ่งที่ประทับใจมากที่สุดเกี่ยวกับเพื่อนๆ คือ คืนวันสุดท้ายก่อนจะออกจากเมืองโดยวันรุ่งขึ้นจะมี Bus-trip ลงไปทาง San Diego ที่นี้ออกไปข้างนอกมากะ Kelly เพื่อนสนิท ไปเจอเพื่อนคนอื่นๆ ก็ร่ำลากันเรียบร้อย ก็กะว่าจะชวนเพื่อนที่สนิทๆ สัก 6-7 คนมา Hang out กันที่บ้าน ดูหนังนั่งคุยกันไป แต่โทรไปหาใครก็ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคนก็เลยเซ็งสุดๆ ก็กะว่าเฮ่อ!!! นั่งจัดกระเป๋าไปคนเดียวก็ได้ แล้วทีนี้พอมาถึงบ้านก็งงว่าเอ๊ะ นี่มันรถเพื่อนชั้นนี่มาจอดอะไรหน้าบ้าน ทำไมรถมันจอดกันเยอะจัง แถมบ้านก็มืด ยังหัวค่ำอยู่เลย ก็เลยเปิดประตูเข้าไปกะเปิดไฟเท่านั้นแหละ

!!!!!!!!!! SURPRISEEEE !!!!!!!!!!!

เพื่อนๆ อยู่นี่กันครบทุกคนเลย ประมาณ 40 กว่าคนได้ แล้วก็ Host Family แม้กระทั่งพวกที่บ๊ายบายกันไปแล้ว เท่านั้นแหละคร๊าบ น้ำตาร่วงเลย แบบว่ามันดีใจมาก ถึงมากที่สุด เพราะไม่คิดว่าเค้าจะทำเพื่อเรากันขนาดนี้ เพราะกะแล้วว่าคืนนี้ จนถึงพรุ่งนี้คงเศร้าสุดๆ แน่นอน แต่พอมาเจอแบบนี้คือพูดไม่ออกจริงๆ น้ำตามันไหลออกมาเองเลย ตื้นตันมาก งานนี้ก็ได้ Kelly กะเพื่อนๆ สนิทอีก 2-3 คนแหละเป็นโต้โผจัดปาร์ตี้นี้ให้ โทรชวนๆ กันมา ก็มีแต่งบ้าน ติดป้าย WE WILL MISS YOU OMM แล้วก็ยังมีเค้กให้อีกเขียนว่า We”ll miss you Omm! แล้วเพื่อนๆ ทุกคนที่มาก็ยังได้ทำและเซ็น Poster ให้อีก เพื่อนบางคนนี่คือกะว่าไม่ได้เจอหน้ากันอีกแล้วเพราะมันเป็นช่วงปิดเทอมพอดี แล้วมาเจออยู่ในบ้านเงี้ยะ จะไม่ให้ร้องได้ไงหละ แบบไม่อายแล้วเวลานั้น จากอารมณ์เศร้าสุดๆ มันมาเป็นแฮปปี้สุดๆ แทน แต่พอวันรุ่งขึ่นที่ต้องขึ้นรถบัสแล้วลากันจริงๆ ก็กอดกันร้องไห้ไม่หยุดอีก ในรถนี่เพื่อน AFS ในChapter ทั้งหมดไม่มีใครคุยกันเลย ได้ยินแต่เสียงเช็คน้ำตากัน เศร้าจริงๆ ชีวิต !!!


ภาพจากงาน Going Away Surprise Party ที่บ้าน Host Family

อีกหนึ่งภาพความประทับใจคือที่โรงเรียนก่อนจะจบการศึกษาเค้าได้มีการจัดพิธีเพิ่มขึ้นมาเป็นปีแรกเพื่อเป็นเกียรติกับพวกเรา Exchange Students ที่อยู่ Grade 12 ทั้ง 4 คน (เป็น none AFS 2 คน) ในงาน Baccalaureate ให้ขึ้นทำพิธี Exchange Flags ระหว่าง 2 ประเทศ ก็เลยได้ธงสหรัฐกลับมา ส่วนธงไทยทางโรงเรียนก็หามาเอง (ไม่รู้ไปเอาจากไหนมาเหมือนกัน) แรกๆ ก็ยังเฉยๆ แต่พอมาอ่านใบ Certificate ที่เขียนไว้ว่า “This is to certify that the accompanying flag was flown over the United States Capital on May 28, 1993, at the request of the Honorable Michael Huffington, Member of Congress. The flag was flown for Wanwisa “Omm” Angkasith.” เท่านั้นแหละก็เลยปลื้มและรู้สึกเป็นเกียรติมาก


Baccalaureate Service Program


Certificate of the Flag


Presidential Academic Fitness Award

และอีกหนึ่งความภาคภูมิใจสำหรับเด็กไทยหัวดำๆ อย่างเราคือการได้รับเกียรติให้ขึ้นไปรับรางวัลในโครงการ Presidential Academic Fitness Award Program ซึ่งใบประกาศเกียรติคุณนี้เซ็นโดยประธานาธิบดี Bill Clinton ในสมัยนั้น ที่ดีใจก็รู้สึกว่าเราคนไทยก็ทำได้ เราไม่ได้ฉลาดน้อยไปกว่าฝรั่งเลย แถมยังทำให้ Host Family ภูมิใจมากด้วย

ปีหนึ่งๆ นี้มันผ่านไปเร็วจริงๆ จนย่างเข้าปีที่13 เข้าไปแล้ว แต่ว่ามันก็ยังวนเวียนอยู่ในใจเราๆ เสมอๆ นะว่าไหม? ภาพทุกภาพ คนทุกคนที่ได้เจอไม่ว่าชาติไหนภาษาไหน เหตุการณ์ต่างๆ มันก็ยังทำให้เราคิดถึงแล้วก็อดยิ่มไม่ได้นะว่าไหม มีอีกอย่างหนึ่งที่คิดว่าได้รับมาเต็มๆ จากช่วงเวลาหนึ่งปีนั้นก็คือ ความรู้สึกรักประเทศไทยมากขึ้น เพราะจำได้ว่าไปร่วมขบวนพาเหรด แล้วหาธงไทยไม่ได้ เลยซื้อผ้า 3 สีมานั่งเย็บจักรของ Mom เองก็ได้ธงมาอย่างที่เห็น ใช้เสร็จเลยแปะไว้บนหัวเตียงตลอดปีหนึ่ง (เออ! พรีนเคยเห็นด้วยนี่นาเพราะพรีนมาจาก Tennessee แน่ะมาเที่ยวหา จำได้ป่าวพรีน?) หรือว่าอย่างเวลาไปไหนแล้วเห็นอะไรเกี่ยวกับเมืองไทยนี่อิชั้น proudly present กับFamily และเพื่อนๆ คนอื่นๆ สุดฤทธิ์ แล้ว ยิ่งถ้ามีหัวแดง หัวทองคนไหนพูดไม่ดีถึงประเทศไทยเราก็จะของขึ้นทุกที 5555……..

Profile

ชื่อ - นามสกุล : วันวิสาข์ อังกสิทธิ์
ชื่อเล่น : ออม
ชื่อใน webboard : Omm
ไป AFS ที่เมืองและประเทศ : San Luis Obispo, California (USA)
ที่อยู่ปัจจุบัน : แจ้งวัฒนะ 10, หลักสี่
สถานที่ทำงาน : Sony Chemicals Singapore Pte Ltd c/o Sony Supply Chain Solutions Thailand Ltd.
ภูมิลำเนา : ลำพูน
การศึกษา : คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.