วันนี้เรามีเพื่อนจากประเทศแคนาดามาแนะนำให้รู้จัก เธอคือ “เจน - ณัฐสุดา ทวียนต์ชัย” (Canada)
เจนเป็นคนที่เพื่อนๆ ทั้งทวีปเหนือและทวีปใต้รู้จักกันดี เพราะเธอไปทวีปเหนือ แต่ปัจจุบันสนิทกับทวีปใต้
ซึ่งเพื่อนๆ ทวีปใต้ก็ยังงงๆอยู่ว่า เจนมาเป็นหนึ่งในกลุ่มทวีปใต้ได้ยังไง

เจนเป็นสาวร่างผอม เฉลียวฉลาดและจิตใจงาม ตั้งแต่รู้จักเจนมาสิบกว่าปี ยังไม่เคยเห็นเจนโกรธใคร
แม้ว่าเพื่อนๆจะแกล้งเจนแรงขนาดไหน เจนก็ได้แต่หัวเราะ (อาจจะลงบัญชีไว้สำหรับอนาคต)
เจนเป็นสมาชิกของรุ่นเราคนหนึ่งที่มักจะมาเจอเพื่อนทุกครั้งที่มีการนัดกันไม่เคยขาด
ถ้าเพื่อนๆ อ่านเรื่องของเธอแล้ว อยากรู้จักเธอ ก็เชิญงาน Meeting ครั้งหน้านะจ๊ะ
(เราโฆษณาเกินจริงไปหรือเปล่า.. เจน)

อ่านเรื่องของเจนด้านในเลยจ้า..

Profile
ชื่อ - นามสกุล : ณัฐสุดา ทวียนต์ชัย
ชื่อเล่น : เจน
ชื่อใน webboard : JANE
ไป AFS ที่เมืองและประเทศ : JONQUIERE, QUEBEC, CANADA
ที่อยู่ปัจจุบัน : ถนนรองเมืองซอย 3 แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กทม.
สถานที่ทำงาน : บริษัท แทรคอีควิปเมนท์ จำกัด

• ก่อนไปเจนอยู่โรงเรียนอะไร แล้วมีเพื่อน AFS#31 คนไหนมีมาจากโรงเรียนเดียวกันบ้าง

เจนอยู่เซนต์โยเซฟคอนเวนต์จ้ะ ปีนั้นมีเจนไปแคนาดา แล้วก็มีพี่เอ (กนกพร) ไป FLORIDA, USA จ้ะ

• ทำไมเจนถึงสมัคร AFS ล่ะ

ตอนนั้นคิดว่าอยากได้ประสบการณ์ แล้วก็อยากได้ภาษาจ้ะ จินตนาการว่าคงคล้ายๆไป Summer แบบกะสนุกเต็มที่ ความจริงไปแล้วก็สนุกนะ แต่ก็มีอะไรโหดๆเล็กๆน้อย

• เจนจำได้ไหมว่าสอบข้อเขียนที่ไหน และสอบสัมภาษณ์ที่ไหน

ข้อเขียนนี่จำไม่ได้แล้ว แต่สัมภาษณ์นี่ ที่โรงเรียนศึกษานารีจ้ะ ตอนนั้นจำได้ว่าไปแล้วเขินๆ เราพยายามผูกมิตรคุยๆกับเพื่อนใหม่ แต่ใจแป้วๆ เพราะคนในห้อง SELF มากเลย

• มีเพื่อนในห้องสัมภาษณ์คนไหนที่เจนจำได้บ้าง

มีเพื่อนเซนต์โยฯคนนึง แล้วก็เต้ (JPN) ตอนนั้นจำเต้ได้เพราะเห็นนามสกุล เลยเข้าไปทักเพราะเต้นามสกุลเหมือนญาติเจน เลยได้ความรู้ใหม่ว่าเจนกับเต้เป็นญาติกัน

วันนั้นต้องโชว์การแสดงใช่มะ ห้องเจนหลากหลายมากๆ มีคนเต้น Jazz Dance มีเล่นละคร มีเป่าขลุ่ย ของเจนตอนนั้นไม่รู้คิดได้ไง เจนแบกอิเลคโทนอันใหญ่มากกกกกก ไปโชว์ อายมากๆ ตอนนี้ยังมีคนล้ออยู่เลย

• เจนไป Orientation Camp ที่ไหน บรรยากาศเป็นยังไงบ้าง

ขออภัยมากๆ จำเรื่อง CAMP ได้น้อยมากๆเลย จำได้แค่ว่าเป็นฐานทัพเรือสัตหีบ เราต้องอยู่บ้านเป็นหลังๆ ความจริงเจนได้ข่าวว่าทวีปใต้เขามี Orientation Camp ในโรงแรมสุดไฮโซใช่ไม๊…. ตอนนั้นเป็นครั้งแรกที่เราได้เจอกันแบบครบๆ ปีนั้นไป USA ประมาณ 40 คน CANADA 10 คน แล้วก็ EUROPE อีกจำนวนหนึ่ง บรรยากาศน่ารักดี มีเล่นเกมส์ กับกิจกรรม

• วันเดินทางบรรยากาศเป็นยังไงบ้าง

เป็นครั้งแรกที่จากครอบครัวไปแบบลุยเดี่ยว วันนั้นเลยร้องให้จนตาบวม แล้วก็ตอนนั้นเจนเรียนอยู่อักษร จุฬาแล้ว เลยมีเพื่อนๆมาส่งเยอะมาก แต่ที่ว่าเยอะ ต้องเจอทีมของแคท (CAN) สงสัยเธอจะขนมาทั้งโรงเรียน ชนิดที่คนที่ดอนเมืองอาจงงได้

CANADA ทั้ง 10 คน เดินทางแยกเป็นสอง TRIP จ้ะ วันที่เจนไป เราเดินทางพร้อมกัน 7 คน มีเจน แคท ใหม่ หนุ่ม ไป QUEBEC จี๊ป ไป British Columbia กุ้งไป Alberta แวว ไป Saskatchewan เราเดินทางพร้อมกันไปเปลี่ยนเครื่องที่ Hong Kong หลังจากนั้นก็ไป Vancouver จากนั้นพวกเราก็จะแยกย้ายกัน โดยต่อ Flight ในประเทศ สำหรับเจน แคท หนุ่ม ใหม่ ต้องบินอีก 2 Flight แบบทรหดมากๆ พอถึงแล้วเจนป่วยแบบสุดยอด เพื่อนๆส่วนที่เหลือ คือ โก้ บัว กับ พิช เขาต้องตามไปทีหลัง เจนเจอสามคนนี้ที่ Orientation Camp ที่สัตหีบ แล้วเจออีกที ก็ตอนเดินทางกลับเลย ไปเจอที่สนามบินน่ะ ระหว่างปีก็ใช้เขียนจดหมายคุยกัน

Vancouver

• เจนเล่าเรื่องการเดินทางหน่อยสิ

วันที่เดินทางอุปสรรคเยอะมากๆ เพราะเครื่องไป Delay ที่ฮ่องกงนานมากๆ Flight ในประเทศของพวกเราที่แคนาดาเลยรวนไปหมด แต่ตอนนั้นไม่เครียดเลย แบบเด็กๆ ว่างๆพวกเราก็คุยๆๆๆ เพราะถ้านั่งเงียบๆปุ๊บเจนจะร้องไห้คิดถึงบ้าน

วันแรกที่ไปถึง เจนกับหนุ่มแยกไปกับ Host Family นึง (แบบชั่วคราว) ส่วนแคทกับใหม่ก็ไปกับอีก Family นึงใน Montreal เราไปพักอยู่ประมาณสองคืนเพื่อรอเข้า Orientation Camp ซึ่งช่วงสองวันนั้น Family เขาก็จะพาเที่ยวไปรอบเมือง แต่น่าเสียดาย เจนป่วยมากๆเลย นอนตลอด แต่หนุ่มกลับมาเล่าให้ฟังเยอะมากกว่า Montreal สวยมาก เนี่ย ช่วงสองวันแรกเจนไม่เห็นเมืองเขาเลยนะ เอาแต่กินยา นอน กินยา

จำได้ว่าที่แคมป์สนุกมาก จะมีกิจกรรมคล้ายๆกับที่เมืองไทย เวลามี Break Out Session เขาจะเอาเด็กเอเชียมารวมๆกัน ปีนั้นมีญี่ปุ่น ฮ่องกง ไทย ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง เวลาแบ่งกลุ่มนะ คุณหนุ่มเอกราชของเราหล่อสุดแล้ว เพราะมีผู้ชายประมาณ 2 คนเองมั้ง (ขอโทษนะหนุ่ม)

ตอนอยู่ที่ Camp เป็นครั้งแรกเลยที่รู้ว่าเมืองตัวเองอยู่ที่ไหน เพราะถ้าแผนที่ไม่ละเอียดจริง จะไม่เห็นเมืองของเจนหรอก ไกลปืนเที่ยงที่สุดแล้วน่ะ

• มีเพื่อน AFS จากประเทศไทยอยู่เมืองใกล้กับเจนหรือเปล่า

ที่ Quebec มีนักเรียนไทยทั้งหมดสี่คนจ้ะ แคทอยู่ใน Montreal หนุ่ม กับใหม่ จะอยู่ไกลออกไปอีกนิด มีเจนนี่แหละไปไกลโพ้น เจนจะไปหาแคทบ่อยหน่อยเพราะแคทอยู่ Montreal แต่ความจริงเจนกับแคทอยู่ไกลกันที่สุดเลยนะ ระหว่างปีเราทั้งสี่คนมีนัดกันเองนอกเหนือจากไปแคมป์อยู่ทีนึง คือมี นักเรียนเก่า AFS ชาว Canadian ที่เคยไปเมืองไทยเขาชวนไปพักที่บ้านเขา เราทั้งสี่คนก็เลยได้ไปเจอกัน ตอนนั้นอยู่แคนาดามาประมาณ 6-7 เดือนแล้ว เจอกันทีเมาส์กันสุดๆ ก็สนุกดี ได้ทำอาหารไทยกันด้วย

• ตอนไปเจอ Host Family ครั้งแรกบรรยากาศเป็นอย่างไรบ้าง รู้สึกอย่างไร

ตอนนั้นงงงง เพราะเขาดูนิ่งมากๆ เราเลยใจเสียนิดหน่อย ครอบครัวเจนมีคุณแม่บ้าน คุณพ่อบ้าน ลูก 2 คน อายุ 5 ขวบกับ 2 ขวบ ความที่ภาษาฝรั่งเศสยังไม่ค่อยแข็งแรง ช่วงแรกๆสื่อสารกันลำบากมากๆ เจนเลย HOME SICK แบบสุดๆ

พอสื่อสารกันได้นิดๆ ถึงได้รู้ว่า ลูกๆ 2 คนของเขาเป็นเด็กที่สุขภาพไม่ค่อยดี คือเป็นโรคเกี่ยวกับไต ซึ่งเป็นโรคที่หาได้ยาก ชนิดที่ทั้งโลกเป็นกันอยู่ไม่กี่ร้อยคน น้องๆเขาเลยต้องเป็น Vegetarian ทั้งชีวิต ต้องระวังเรื่องอาหารมากๆ บางทีเราเอาขนมให้น้องกิน คุณพ่อบ้านแม่บ้านเลยต้องคอยห้าม เพราะอาจจะอันตรายได้

ด้วยความที่น้องเขาไม่ค่อยแข็งแรง ทำให้พัฒนาการเขาช้ากว่าเด็กวัยเดียวกัน ตอนนั้นน้องคนโตอายุประมาณ 5 ขวบแล้ว แต่ยังจับดินสอ ช้อน ฯลฯ ไม่ค่อยเก่ง ปรากฏว่ามีอยู่วันหนึ่ง น้องเขาเข้ามาเล่นในห้องเจน เจอกรรไกรวางอยู่ (ไม่น่าวางไว้เลยเรา) น้องเขาเลยเอามาตัดผมเจน ฉับ แบบ เราเองก็กรี๊ดลั่นบ้าน รีบวิ่งไปฟ้องคุณแม่บ้าน ปรากฏว่าคุณแม่บ้านดีใจมาก (หลังจากหันมาขอโทษเราแล้วนะ) คือเป็นครั้งแรกที่ลูกเขาสามารถใช้กรรไกรตัดสิ่งของได้อย่างถูกวิธี …..บังเอิญมาโดนหัวเราซะงั้น

อยู่ไปประมาณ 4 เดือนก็ย้าย Family จ๊ะ ก็อยู่เมืองเดิมนั่นแหละ ไปอยู่บ้านเพื่อนที่โรงเรียน ครอบครัวใหม่มีพ่อบ้าน แม่บ้าน ลูกสาว 2 คน คนนึงอายุประมาณ 30 กว่า ใจดีมากๆ อีกคนเป็นเพื่อนที่โรงเรียน ครอบครัวนี้น่ารักมาก เข้ากันได้ดี

• โรงเรียนเจนชื่ออะไร เป็นยังไงบ้าง

โรงเรียนเจนชื่อ Polyvalente Arvida จ้ะ เป็นโรงเรียนเล็กๆ ทั้งโรงเรียนมีอยู่ตึกเดียว โรงเรียนอยู่ห่างจากบ้าน ประมาณ 1-2 กม. เลยต้องเดินไปเรียนทุกวัน โรงเรียนที่นี่แปลกอย่างนึง คือ พักกลางวันประมาณ 2 ชั่วโมง ทุกคนเลยต้องกลับบ้านช่วงกลางวัน พักกลางวันเนี่ยโรงเรียนจะกลายเป็นตึกร้าง เจนเลยต้องเดินไปโรงเรียนตอนเช้า กลับตอนกลางวัน กลับไปใหม่ตอนบ่าย แล้วก็กลับบ้านตอนเย็น เมือง Jonquiere เป็นเมืองที่หนาวมาก และหนาวนานมาก บางวันอากาศ -30 องศาเซลเซียส ก็ต้องเดินจ้ะ ชีวิตที่นั่นคล้ายๆเด็กหญิงวัลลี

• วันแรกที่เจนไปโรงเรียนเป็นยังไงบ้าง

เจนโชคดีที่คนที่โรงเรียนน่ารักมาก ที่โรงเรียนมีนักเรียน AFS อีก 2 คน มาจาก GERMANY และ BRAZIL เพื่อนๆก็ดีนะ เขาจะตื่นเต้นกับเรามากเหมือนกัน ที่เคยมีคนเล่าว่าเจอเพื่อนถามว่าเมืองไทยขี่ช้างหรือเปล่า อะไรประเภทนี้ เออนะ เราเองก็เจอเหมือนกัน คือโดนถามว่าเมืองไทยมี Tap Water ไหม ?????

เจนเป็นเด็กเอเชียคนเดียวในเมืองนั้น (และเมืองข้างเคียง) แต่คนที่นั่นก็ดี เขาคงชอบของแปลก เลยชอบเข้ามาคุย เราก็ใช้ภาษาฝรั่งเศสแบบงูๆปลาๆ แถบที่เจนอยู่ เรียกว่า Sagueney – Lac St. Jean จะมีนักเรียน AFS ทั้งหมด 12 คน ก็สนิทกันดี เจอกันบ่อยจ้ะ โดยเฉพาะที่อยู่ใกล้ๆประมาณ 5 คน จะเจอกันเกือบทุกอาทิตย์

Lac St. Jean

Lac St. Jean

• เจนเรียนวิชาอะไรบ้าง

วิชาที่ชอบมากคือภาษาอังกฤษ เพราะมันง่ายมากสำหรับเรา คือคนที่นั่นจะไม่พูดภาษาอังกฤษเลย เลยเหมือนเป็นวิชาพักผ่อน ที่จี้มากคือ ตารางเรียนเจนจัดไม่ค่อยลงตัว เขาเลยขอให้เจนเรียนภาษาฝรั่งเศส 2 คาบต่อกัน คือเรียนเหมือนเดิม กับอาจารย์คนเดิมซ้ำ 2 ครั้ง เขาว่าความรู้จะได้แน่น นอกนั้นก็เรียน คอมพิวเตอร์ ศิลปะ ชีวะวิทยา ที่นี่เขาไม่ผ่ากบนะ เจนได้ผ่าหนู (จริงๆค่ะ) งานบ้าน ได้ตัดกางเกง BOXER ใส่เองครั้งแรกในชีวิต

• แล้วแต่ละวัน เจนทำอะไรบ้าง

วันธรรมดาก็ไปโรงเรียนประมาณ 8.30 น. เรียนจนประมาณ 11.00น. แล้วก็เดินกลับบ้าน กินอาหารกลางวัน ดูทีวี แล้วก็เดินกลับไปเรียนต่อ จนถึงประมาณ 16.30 น. ก็เดินกลับ ส่วนเสาร์ อาทิตย์ คนที่นั่นจะค่อนข้างรักครอบครัว กิจวัตรก็เลยเป็นการกลับมารวมญาติพี่น้องที่บ้านคุณปูย่าตายายของเขา มักจะทำอย่างนั้นทุกอาทิตย์ เจนก็เลยตามๆเขาไปเยี่ยมญาติตลอด ก็ส่วนใหญ่จะทำอาหารร่วมกัน อาหารพื้นเมืองที่นั่นคือ Meat Pot Pie สุดฮิต ทำกันทุกบ้านจ๊ะ นอกจากนั้น บริเวณแถบนั้นจะเป็นแหล่งปลูก Blueberry เจนเลยได้ชิมผลิตภัณฑ์ OTOP ของที่นั่นตลอดเวลา ทั้ง MUFFIN แยม ฯลฯ เพราะของพวกนี้คุณแม่บ้านทั้งหลายจะใช้เวลาทำช่วง Weekend

นอกนั้นก็จะมีไปเที่ยวเรื่อยๆ แถบนั้นจะมีทะเลสาบใหญ่มากๆ ชื่อ Lac St. Jean เป็นแหล่ง Activity ของพวกเรา มีอยู่ทีนึง เจนกับเพื่อนๆขี่จักรยานข้ามเมืองไปเมืองข้างๆ ไกลมากๆๆๆ ตอนนั้นคิดซะว่าเป็น Tour De France คือขาไปก็สนุกมากเลย เพราะวิวสวยมาก แล้วอากาศก็ดีมาก แต่ขี่ไปแล้วขี่กลับไม่ไหว ต้องโทรเรียกคุณพ่อบ้านขับรถมารับกลับ เสียฟอร์มเหลือเกิน

• ที่นั่นมี AFS Camp หรือเปล่า แล้วได้เจอเพื่อนคนไทยไม๊

หลังจาก Orientation Camp แล้ว ช่วงประมาณกุมภาพันธ์ ก็มี Winter Camp จ้ะ ก็เจอคนไทยครบเลย สนุกสุดๆ คือที่ Quebec หนาวมาก มีกีฬาหน้าหนาวเยอะแยะ ที่แคมป์เราเลยมีกิจกรรมเยอะมาก ได้ตกปลาแบบที่ต้องเจาะพื้นหิมะแล้วหย่อนเบ็ดลงไป แต่ได้ปลามาแบบจิ๋วๆทั้งนั้นเลย แล้วก็นั่งเลื่อนที่ใช้หมาป่ามาเทียมน่ะ ดิฉันก็ไปเล่น ปรากฏว่าเป็นหมาป่าที่ไม่ค่อยมีแรง มันไม่ค่อยวิ่ง… ตอนกลางวันเราก็เล่นๆกัน ตอนกลางคืนก็จะมีการเปิดใจ แบบที่มีจุดเทียนแล้วพูดเปิดใจกันน่ะ เขากะให้เราซึ้ง แต่เจนเกือบหลับเหมือนกันนะ จำได้ว่าตอนนั้นคุยกับเพื่อนๆ เกือบทั้งคืน ไม่ค่อยได้นอนเลย

Fishing

Winter Camp

Winter Camp

• นอกจาก Camp เจนได้ไปเที่ยวที่ไหนบ้าง

เนี่ย ขอโฆษณาการท่องเที่ยวให้แคนาดาหน่อยนะ คือว่าแคนาดาเป็นประเทศที่สวยมากๆ ที่เมืองของเจนจะค่อนข้างไกล ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวหรอกจ้ะ เป็นเขตที่มีทะเลสาบใหญ่ คนแถวๆนั้นก็มักจะมีบ้านริมทะเลสาบกัน เวลาไปเที่ยวแถวนั้นบรรยากาศจะดีมาก (แต่ยุงที่นั่นตัวใหญ่มากๆ) ถ้าไปเที่ยวช่วงเดือนตุลาคม ต้นไม้ริมทะเลสาบจะเปลี่ยนสี สวยสุดๆไปเลย

นอกจากเที่ยวแถวๆบ้านใกล้เรือนเคียงแล้ว ก็ได้ไปเที่ยว Quebec City ซึ่งเป็นเมืองที่ห่างออกไปประมาณ 2 ชม. เมืองนี้โรแมนติกมากๆ สวยทุกฤดู เป็นเมืองหลวงเก่า จึงมีตึกรามเก่าให้ดูเยอะ สถานที่ที่คนชอบไปเที่ยวก็คือ Chateau Frontanac เป็นปราสาทเก่า ที่ตอนนี้เป็นโรงแรมไปแล้ว บรรยากาศเหมือนในยุโรปจ้ะ ถ้าเพื่อนๆไปเที่ยวช่วงหน้าร้อน ดอกไม้จะงามสุดๆ จะมีร้านอาหาร แล้วก็ร้านค้าสวยๆเปิดขายกันตามถนน น่ารักมากๆเลย มีคนมานั่งวาดรูปริมถนน ได้บรรยากาศสุดๆ เพื่อนที่เพิ่งแต่งงาน แนะนำให้ไป Honeymoon เลยนะ

ที่ที่ชอบมากอีกที่คือ Montreal เป็นเมืองใหญ่ที่ทุกอย่างสะดวกแล้วก็ทันสมัย เจนชอบไปเพราะจะได้เจอแคท ไปพักกับแคทได้ ตอนนั้นแคทพาเจนเที่ยวเยอะมาก ได้รู้จักพี่ที่เป็นเจ้าของร้านอาหารไทยที่นั่น ก็เลยได้ไกด์พาเที่ยวด้วย เจนชอบไปเดิน Shopping ที่ถนน St Catherine แล้วก็ได้ไปดูสนามกีฬา Olympic ไป China Town (ที่นี่สวยเป็นระเบียบมาก ขอบอก) แล้วก็ ไปดู Mc. Gill University น่าเที่ยวสุดๆ

อีกทริปที่ประทับใจ คือตอนนั้นนักเรียน AFS รวมกันเยอะๆ ประมาณ 30 คน จัดทริปไปเที่ยวกัน สนุกสุดแล้วทริปนี้ เริ่มจากเจนนั่งรถไฟจากเมืองเจนไป Montreal นั่งตั้ง 14 ชั่วโมง (ความจริงขับรถใช้เวลาแค่ 5 ชั่วโมงเองแหละ) วิวสวยสุดยอด ผ่านป่าแล้วก็ถ้ำอะไรเพียบเลย ถ้าเพื่อนๆไม่หวั่นการนั่งนานๆก็แนะนำนะจ๊ะ หลังจากนั้นเราก็ไปเที่ยว Niagara Falls เที่ยวแบบสมบุกสมบันมาก คือไปกางเต็นท์นอนกัน จากนั้น เราก็ไปเที่ยว Toronto กันต่อ โชคร้ายหน่อยที่อากาศช่วงนั้นไม่ค่อยดี พบจบ Trip เจนก็ไปหาแคทที่ Montreal ต่อแล้วค่อยกลับบ้าน

• เหตุการณ์ประทับใจของปี

เยอะแยะเลยจ๊ะ อย่างเช่น การรอดชีวิตจากอากาศหนาวประมาณ –40 องศา C, เพื่อนๆ AFS ที่นั่น หรือครูศิลปะที่โรงเรียน ซึ่งใจดีมากๆ มีเหตุการณ์นึงประทับใจมาก คือ ได้ไปเดินบนสนาม Hockey ช่วงพักครึ่ง แบบคนนั่งดูเต็มสนามเลย คือคุณพ่อบ้านเป็นป๋าดัน เพื่อนเขาเป็นพิธีกรอยู่ เลยให้เราเป็นตัวแทนแฟนๆไปตีลูกเข้า Goal แล้วก็พูดสวัสดีเป็นภาษาไทย ได้รางวัลเป็นเสื้อ 1 ตัว ตอนนั้นคนดูเยอะมากๆ ขาสั่น ถ้าตีแล้วลูกไม่เข้าคนดูคงโห่ อีกเรื่องคือ ได้ไปพูดเรื่องประเทศไทยที่โรงเรียนประถม พอพูดภาษาไทย แล้วเขียนภาษาไทยโชว์ โอ้โห มีเด็กมารุมขอให้เราเขียนชื่อเป็นภาษาไทยให้เยอะมากๆ อารมณ์ประมาณเหมือนพี่เบิร์ดเลย

• หลังจาก 1 ปีที่แคนาดา เจนกลับบ้านมาวันแรกรู้สึกอย่างไรบ้าง

ดีใจมาก คือเจนว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ดีนะ แต่ตอนนั้นคิดถึงบ้านแล้ว เพิ่งค้นพบว่าเป็นคนติดบ้าน พอกลับมาก็ดีจ้ะ รีบไปเยี่ยมทุกคนเลย ที่โชคร้ายหน่อยคือ พอเจนกลับมาปุ๊บ เหลือเวลาประมาณอาทิตย์เดียวก็มีสอบที่คณะเลย เลยไม่ค่อยได้ไปซ่าที่ไหน ต้องรีบเก็บตัวอ่านหนังสือ

ความจริงก็ต้องขอบคุณ 1 ปีที่ไป AFS ด้วย เพราะเวลาหนึ่งปีทำให้เราได้คิดวางแผนชีวิตตัวเอง ก็คิดมาตั้งแต่อยู่ที่นั่นแล้ว ว่ากลับมาจะไปเอ็นทรานซ์ใหม่ เพราะอยากเรียนทางบัญชี หรือ บริหารธุรกิจมากกว่า พอเจนกลับมาช่วงเดือนกรกฎาคม ก็เลยเรียนอักษรต่อไปจนจบปีหนึ่ง แล้วก็เอ็นท์ ใหม่ ไปเรียนที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬา จนจบ

ปัจฉิมนิเทศ

• มีเพื่อน AFS ที่เรียนด้วยกันหรือเปล่า

ตอนอยู่อักษรก็จะมีอ๊อฟ (AUS) กับแวว (CAN) ที่คณะบัญชีจุฬาก็มี พล (AUS) นก (USA) อ้น ( NZรุ่น 32) พริ้ม (UK) จ้ะ

• เรียนจบแล้วเจนทำงานที่ไหน

พอจบจากบัญชี จุฬาแล้ว เจนก็ไปทำงานที่ Exim Bank ประมาณ 2 ปี แล้วก็ไปเรียนต่อ MBA ที่ UNIVERSITY OF NORTH CAROLINA AT CHAPEL HILL อีก 2 ปี เอกด้าน Corporate Finance จ้ะ ระหว่างที่เรียน เจนก็กลับมาฝีกงานด้าน Consulting ที่ Deloitte Touche Tohmatsu ตอนช่วงที่ปิด Summer แล้วพอเรียนจบ กลับมาก็มาฝึกงานด้าน Equity Research ที่ Credit Suisse First Boston หลังจากนั้น ก็กลับมาทำงานของธุรกิจครอบครัว ชื่อบริษัท ยนต์ทวีมอเตอร์ จำกัด และ บริษัท แทรคอีควิปเมนท์ จำกัด เป็นบริษัทที่นำเข้าอะไหล่ของเครื่องจักรกลหนัก และอะไหล่รถแทรคเตอร์ จ้ะ ลูกค้าของเรามีทั้งบริษัทก่อสร้าง ที่เป็นผู้ใช้รถแทรคเตอร์ Komatsu Caterpillar ฯลฯ , ร้านค้าอะไหล่ และ โรงงานอุตสาหกรรม เพราะเรามีอะไหล่เครื่องจักรกลต่างๆ ด้วย ตอนนี้ เจนดูแลเรื่องบัญชี การเงิน และการนำเข้าสินค้าจ้ะ

• เจนได้กลับไปเยี่ยม Host Family หรือเปล่า

ไม่ได้ไปเลย หลังๆ ก็ขาดการติดต่อกันไป ไม่ดีเลยเนอะ (เขินมาก)

• แล้วได้ติดต่อกับเพื่อน AFS หรือเปล่า

ช่วงกลับมาใหม่ๆ ก็จะติดต่อกับแคทเยอะ ตอนนั้นเจนเรียนที่อักษรจุฬา ก็เลยได้รู้จักกับอ๊อฟ (AUS) ช่วงที่มีงาน AFS Home Coming เลยได้รู้จักเพื่อนๆเยอะขึ้น ที่ยังติดต่อกันส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อนๆทวีปใต้ งงงงเหมือนกัน ส่วนใหญ่จะได้เจอกันก็ที่บ้านจิ๊บแหละจ้า ที่มักจะอุทิศบ้านทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัดให้พวกเราไปนั่งเล่น ต้องขอขอบคุณมาให้ ณ ที่นี้
(เจนก็อุทิศบ้านให้เพื่อนไปสิงหลายครั้งเหมือนกัน..)

• คำถามสุดท้ายนะ เจนคิดว่า AFS ให้อะไรกับเราบ้าง

ที่เห็นได้ชัดเจนสำหรับตัวเอง คือ ทำให้เราได้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เพราะการได้ไปใช้ชีวิตต่างถิ่น ก็ต้องเปิดใจเพื่อเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ทำให้เรามีมุมมองที่กว้างขึ้น รู้จักการปรับตัว ซึ่งสำคัญมากๆ สิ่งที่ดีมากๆอีกอย่างสำหรับเจนก็คือ การมีเพื่อนใหม่ การไป AFS ทำให้เจนมีเพื่อนทั่วโลก และที่สำคัญมากก็คือเพื่อนๆทุกคนรุ่น 31 ที่ยังติดต่อกันอยู่ทุกวันนี้นี่แหละจ้ะ